.png)
.png)
پوسیدگی، شکستگی، سایش و ترمیمهای قدیمی میتوانند ساختار و عملکرد دندان را تحتتأثیر قرار دهند. دندانپزشکی ترمیمی با هدف حفظ بافت سالم باقیمانده، بازگرداندن شکل طبیعی دندان و بهبود عملکرد جویدن انجام میشود.
نوع ترمیم بر اساس میزان آسیب، محل دندان، فشارهای جویدن، وضعیت عصب و شرایط لثه انتخاب میشود. در بعضی موارد یک پرکردگی ساده کافی است و در موارد وسیعتر ممکن است اینله، آنله، روکش یا درمانهای تکمیلی لازم باشد.
دندانپزشکی ترمیمی مجموعهای از درمانها برای بازسازی دندانهای پوسیده، شکسته، ساییده یا ضعیفشده است. هدف اصلی این درمانها عبارت است از:
دندانپزشکی ترمیمی ممکن است جنبه زیبایی نیز داشته باشد، اما اولویت آن سلامت، استحکام و عملکرد دندان است.
موارد زیر ممکن است نشاندهنده نیاز به معاینه و درمان ترمیمی باشند:
برخی پوسیدگیها در مراحل اولیه علامت مشخصی ندارند و فقط با معاینه یا تصویربرداری تشخیص داده میشوند.
پرکردن دندان یکی از رایجترین درمانهای ترمیمی است. ابتدا بافت پوسیده یا آسیبدیده برداشته و فضای ایجادشده با ماده ترمیمی پر میشود.
مؤسسه ملی تحقیقات دندانپزشکی و جمجمهصورتی آمریکا پرکردگی را روشی برای درمان حفره دندان معرفی میکند که طی آن بافت پوسیده خارج و فضای باقیمانده با ماده مناسب پر میشود.
کامپوزیت مادهای رزینی و همرنگ دندان است که به ساختار دندان متصل میشود و برای ترمیم دندانهای جلو و عقب کاربرد دارد.
مزایای آن شامل ظاهر طبیعی، امکان حفظ بیشتر بافت دندان در بعضی موارد و قابلیت ترمیم موضعی است. کنترل رطوبت و اجرای دقیق مراحل اتصال در کیفیت نتیجه اهمیت زیادی دارد.
انجمن دندانپزشکی آمریکا کامپوزیتهای رزینی را از مواد رایج ترمیم مستقیم معرفی میکند که قابلیت اطمینان و دوام آنها در حال افزایش بوده است.
آمالگام مادهای فلزی و بادوام است که سابقه طولانی در ترمیم دندانهای خلفی دارد. رنگ فلزی و نیازهای مربوط به آمادهسازی دندان باعث شده است امروزه در بسیاری از موارد از کامپوزیتهای همرنگ دندان استفاده شود؛ بااینحال انتخاب ماده باید بر اساس شرایط دندان انجام شود.
گلاسآینومر مادهای همرنگ دندان است که در بعضی پوسیدگیهای سطح ریشه، دندانهای شیری یا شرایط خاص استفاده میشود. کاربرد آن به محل ترمیم و مقدار فشار واردشده بستگی دارد.
انتخاب ماده مناسب باید با توجه به اندازه پوسیدگی، محل دندان، شرایط بهداشتی، فشار جویدن و امکان کنترل رطوبت انجام شود.
اینله و آنله ترمیمهایی هستند که خارج از دهان، معمولاً در لابراتوار یا با سیستمهای دیجیتال، ساخته و سپس به دندان متصل میشوند.
این ترمیمها ممکن است زمانی استفاده شوند که آسیب برای پرکردگی ساده وسیع است، اما هنوز پوشاندن کامل دندان با روکش ضرورت ندارد.
مواد مورد استفاده میتوانند شامل سرامیک، کامپوزیت آزمایشگاهی یا آلیاژهای فلزی باشند. انتخاب آنها به میزان بافت باقیمانده، محل دندان و فشار جویدن بستگی دارد.
روکش یا کراون، ترمیمی است که بخش عمده تاج دندان را میپوشاند و به بازگرداندن استحکام، فرم و عملکرد آن کمک میکند.
روکش ممکن است در شرایط زیر پیشنهاد شود:
برای نصب روکش، مقداری از ساختار دندان آمادهسازی میشود. سپس قالب یا اسکن تهیه و روکش اختصاصی ساخته خواهد شد. راهنمای روکش دندان توضیح میدهد که روکش برای بهبود ظاهر، استحکام و عملکرد دندانهای ضعیف یا شکسته به کار میرود.
اگر مقدار زیادی از تاج دندان پس از پوسیدگی، شکستگی یا درمان ریشه از بین رفته باشد، ممکن است برای نگهداری بازسازی تاج از پست استفاده شود.
پست داخل بخشی از کانال درمانشده قرار میگیرد و به نگهداری ماده بازسازیکننده کمک میکند. پست موجب تقویت ریشه نمیشود و استفاده از آن برای همه دندانهای عصبکشیشده ضروری نیست. تصمیم به استفاده از پست بر اساس مقدار بافت سالم باقیمانده گرفته میشود.
روش درمان به محل و وسعت شکستگی بستگی دارد:
شکستگی همراه با درد، خونریزی، لقشدن یا ضربه شدید باید سریعتر بررسی شود.
سایش دندان ممکن است در اثر دندانقروچه، تماس نامناسب دندانها، مصرف مواد اسیدی، مسواکزدن نادرست یا ترکیبی از عوامل ایجاد شود.
پیش از بازسازی، علت سایش باید شناسایی و کنترل شود. درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:
ترمیم بدون کنترل علت میتواند با شکست یا سایش مجدد همراه شود.
در ترمیم دندانهای جلو علاوه بر استحکام، رنگ، شفافیت، فرم و هماهنگی با دندانهای مجاور اهمیت دارد. کامپوزیت همرنگ دندان میتواند برای موارد زیر استفاده شود:
در آسیبهای وسیعتر ممکن است درمانهایی مانند لمینت یا روکش بررسی شوند.
قدیمیبودن یک پرکردگی بهتنهایی دلیل کافی برای تعویض آن نیست. ترمیم زمانی ممکن است نیازمند تعمیر یا تعویض باشد که مشکلاتی مانند موارد زیر وجود داشته باشد:
اگر تنها قسمت کوچکی از ترمیم آسیب دیده باشد، در بعضی شرایط امکان تعمیر موضعی وجود دارد. حفظ بافت سالم دندان باید در تصمیمگیری مورد توجه باشد.
دندانپزشکی ترمیمی با هدف درمان پوسیدگی، شکستگی و بازگرداندن عملکرد دندان انجام میشود. دندانپزشکی زیبایی بیشتر بر بهبود رنگ، فرم و ظاهر لبخند تمرکز دارد.
بااینحال این دو حوزه از یکدیگر جدا نیستند. برای مثال، ترمیم کامپوزیتی دندان جلو هم پوسیدگی را درمان میکند و هم ظاهر طبیعی دندان را بازمیگرداند.
ترمیم دندان معمولاً با بیحسی موضعی انجام میشود. پس از درمان ممکن است حساسیت خفیف و موقت به فشار، گرما یا سرما ایجاد شود.
موارد زیر باید بررسی شوند:
گاهی تنظیم ساده بایت مشکل را برطرف میکند؛ اما درد مداوم ممکن است نشانه التهاب عصب، ترک یا مشکل دیگری باشد.
اگر پوسیدگی به پالپ دندان رسیده و باعث التهاب برگشتناپذیر یا عفونت شده باشد، پرکردن ساده کافی نیست و ممکن است درمان ریشه لازم شود.
تشخیص بر اساس نوع درد، معاینه، آزمایشهای حیاتی پالپ و تصاویر رادیوگرافی انجام میشود. درمان زودهنگام پوسیدگی احتمال حفظ بافت بیشتر و انجام ترمیم سادهتر را افزایش میدهد.
هیچ ترمیمی دائمی نیست. طول عمر آن به عوامل متعددی بستگی دارد:
در مرکز دندانپزشکی میلُم، وضعیت دندان با معاینه و تصویربرداری بررسی میشود و درمان با هدف حفظ حداکثری بافت سالم انجام خواهد شد. با توجه به میزان آسیب، روش مناسب شامل ترمیم مستقیم همرنگ دندان، اینله، آنله، بازسازی تاج یا روکش پیشنهاد میشود.
در صورت درگیری عصب، بیماری لثه یا نیاز به درمانهای تخصصی دیگر، هماهنگی میان دندانپزشکان عمومی و متخصص مجموعه انجام خواهد شد.
برای بررسی پوسیدگی، شکستگی یا ترمیمهای قدیمی میتوانید وقت معاینه رزرو کنید.
فعالیت های این سایت تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است.
